...

This helps explain censorship.

For example based on some reason or knowledge

I possess (e.g political savvy media literacy)

I believe that I am immune to media effects but

you poor sap! Are susceptible!

Therefore I must protect you !

In order to ensure your well being.

I dutifully watch movies think might harm you!

label them as such and make sure you are not expose to them…

اینجا

ما همه خوبیم

...

تازه فصل امتحان ها هم می باشد!

¤ من دارم تو آدمک ها می میرم

تو برام از پری ها قصه می گی؟

¤ آنقدر درد داره که می ترسم برایش دعا کنم...

مرد قصه مدتهاست روی تخت بیمارستان آنقدر درد داره که من می ترسم برایش دعا کنم که درد نکشد...می ترسم راه حل نداشتن این همه درد نبودن باشد...

¤ هزاران سال گذشته است و من در کنار پرده

مردّدم بین ماندن و رفتن

تو هنوز دست بر چشمانت داری

 من هنوز دل در تاریکی...

...

من دیگه پا میشم این بار

 خالی از هرشک و تردید

میرم اون بالاها

 مغرور

 تا بشینم جای خورشید

تن به سایه ها نمیدم

بزار آدما بدونند

میشه بیهوده نپوسید ... 

پ.ن۱:وقتی کلی حرف واسه گفتن داری و هیچ کدوم را نمی تونی بگی ، نتیجه اش این شعر و این پست میشه.

پ.ن۲: من را ببخش،نمی خواستم با اعصابت چنین کاری کنم!خیلی وقتها دیوانه میشم و بعضی وقتها عاقل... بخاطر گوشیn96 هم ممنون... مگه میشه چیزی که از تو میرسه را دوست نداشت حتی اگر غم باشه؟

پ.ن۳: اون آسمون تهرانه، خیابان شریعتی.

خسته شدم از بس که به بربچس مطبوعات تسلیت گفتم! نکته اساسی ش هم اینه که اینها هم مثل اونها از رو نمیرن!

اینکه زاده آسیایی رو،  میگن جبر جغرافیایی

اینکه لنگ در هوایی، صبحونه ت شده سیگار و چایی...

اینکه دستاتو روی  سرت میزارن

اینکه باهات هیچ کاری ندارن

اینکه تو بازیشون راهت نمی دن

اینکه سر به سرت می زارن...

اینکه ...

                                           پایان نامه، تز یا رساله؟مساله این است!

                                                 برف بازی با پسرک همسایه!

                                                           کلاغ ها بی لانه!

                                سرگردانم، مثل گل آفتابگردان در روزهای ابری...

جماعت از کوچک و بزرگ زن و مرد! دور تا دور پذیرایی نشستند تا خان دایی بعد از مراسم هندوانه خوری و قبل از مراسم لبو خوری به رسم دیرین، برایشان فال حافظ شب یلدا بگیرد.

همیشه از نفر کناری خودش شروع می کند به ترتیب، محدودیت سنی هم ندارد، یک ساله تا ۵۰ ساله ...حافظ لامصب هم می زند توی خال و ایضا توی حال! همیشه...

وقتی اولین نفر ماهان باشد و «درد عشقی کشیده ام که مپرس...»و آخرین نفر خودش که «حقه مهر بدان مهر ونشان است که بود...» و نفر وسط خانم خودش که «صبحدم مرغ سحربا گل نوخاسته گفت...» دیگر تکلیف همه معلوم است.  

خلاصه هر نفری که به من نزدیک می شد قلبم می آمد توی دهانم و برمیگشت چون پدر بزرگوار به دقت به فال فرزندانش گوش فرا می داد و حتی درخواست می کرد که « فال مصرع را تکرار بفرمایید» یعنی زیر و بم مکنونات قلبی ما را زیر و رو میکرد! پسران که باکی از رسوایی ندارنداصولا و مانیا هم که از همه عالم بِدر! فقط من بودم که از ترس قالب تهی می کردم که نکند فالم بیاید «الا یا ایها الساقی!...که عشق آسان نمود اول» و دیگر هیچ!

 دست به هر گونه پاچه خواری و حتی تهدید زدم  که جناب حافظ را راضی کنم  به نفع من کار کند و هوایم را داشته باشد و خلاصه هیچ چیزی  لو ندهد و ذهنیت پدر بزرگوار را مغشوش ومشوش نکند...خلاصه به ما که رسید خان دایی با سلام و صلوت حافظ را گشود و با لهجه اصفهانیش گفت« اِ...چه جالب! فال میم عین فال باباش اومِد!»

جداً حافظ ترفندهایش هم حرف ندارد!

دل نوشت:

تو را

اندازه

شب های مستی دوست دارم...